ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Γράφοντας τον επίλογο της παρούσας έρευνας θα συνοψίσω σ’ αυτόν τα γενικά µου συµπεράσµατα :

(α) Ή πρώτη «χέρσος γη», ή όποία ανεδύθη εκ των υδάτων της «πανθαλασσας» στις αρχές της κρητιδικής περιόδου προ 140.000.000 ετών, ήταν ή Πελαγο­νικη οροσειρά µε κορυφή τον ‘Όλυµπο. Αύτη ή µοναδικότης διετηρήθη 105.000.000 ετη, έως δτου αναδυθούν οί υψηλότεροι ορεινοί όγκοι της γης οι Άλπεις, τα Πυρηναία, τα ‘Καλάια. Μαζί µε τις” Άλπεις ανεδύθη και ή Πίνδος και εξ αυτής της νέας αναδύσεως εσχηµατίσθη ή μεγάλη ώς πέλαγος «ενδοχωρικη λίµνη», πέριξ της όποίας ανεπτύχθη ή ελλοπικη γλωσσα, ή µετέπειτα πελασγικη και τέλος ελληνική.

(β) την ύπαρξη μεγάλου πολιτισµου στον πρώτο αναδυθέντα χέρσο χώρο και την φυσική εξάπλωση του στην οικουμένη μαρτυρεί ή διασωθείσα (ώς το μοναδικό και ανεπανάληπτο ακέραιο µνηµείο του θησαυρού της σοφίας των ανθρώπων αυτού του χώρου) Έλλοπικη – Πελασγική – Ελληνική Γλώσσα. Και συντριπτικές αποδείξεις εάν ευρεθουν στα σπλάχνα της γης η έλθουν στο φως όσα κρύπτονται στις βιβλιοθήκες, Π.χ. του Βατικανού η και αλλού, δεν θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σηµασία από αυτά που «κρύπτονται» εντος των πανάρχαιων λέξεων της ελληνικής γλώσσας.

(γ) ‘Η αιτιώδης σχέσι χώρος-άνθρωπος στοιχειοθετεί την «µουσικκη ευαισθησια και το κάλλος των λέξεων και αποδεικνύει δτι ή «µείζων δύναµις ))όπως ό Πλάτων έλεγε, δεν ήταν άλλη παρ’ εκτός ή ‘Ελληνίδα γη και ό κούρος Ζευς. Είναι θέµα έρευνας και χρόνου, για ν’ αποδειχθη δτι δλες οί γλώσσες των λαών ­εδέχθησαν, σε κάποιο βαθμό, την πολιτιστική επίδρασι του ελληνικού λόγου. Χιλιάδες λέξεων, οί όποίες «εξήχθησαν» εκ της γης της ελληνικής όµοϋ µέ πολιτιστικά της προϊόντα, συγχωνεύθηκαν κατά τρόπον άρµόζοντα στις ιδιο­µορφίες των γλωσσικών και εκφραστικών ίκανοτήτων των λαών. Θεωρώ δε ευε­ξήγητη την αδυναµία των ευρωπαίων γλωσσολόγων (όχι δµως και των ελλήνων … ) να συµπεράνουν την αιτιώδη σχέσι µεταξυ σηµαίνοντος καί σηµαινομενου, δταν οί ‘ίδιοι χρησιμοποιούν, για να εκφράσουν τους στοχασµους και τις  παρατηρήσεις των, λέξεις-προϊόντα ενός αγνώστου προς αυτούς ιστορικού φυσικού και γεωγραφικού περιβάλλοντος και βεβαίως και του ανθρώπου αυτού του περιβάλλοντος, για τόν όποίον ό Σάμιος ποιητής “Ασιος (60ς Π.Χ. αιών) !:λέγε:

«Άντίθεον δε Πελασγον εν ύψικόμοισιν όρεσσι γαία μέλαιν’ άνέδωκεν, lνα θνητών γένος ε’ίη>.

‘Η εξέλιξι της γλώσσας εχει ως φυσικόν επακόλουθο την εξέλιξι της γρα­φης. τα περι Φοινίκων είναι εντελώς ανιστόρητα και άκρως παράλογα. ‘Η γλώσσα τών Φοινίκων, δπως και δλες οί άλλες γλώσσες οί όποίες ανεπτύχθησαν στόν ευρύτερο Μεσογειακό χώρο, πλην της ελληνικης δεν είχαν καμμία ανάγκη τών αλφαβητικών συμβόλων, τα όποία δμως απαιτεί μια γλώσσα εννοιών, επιστή­μης, φιλοσοφίας, τέχνης, μια γλώσσα εκατομμυρίων λέξεων. Για τόν λόγον αυ­τόν άλλωστε οί περισσότερο πολιτισμένοι τών Φοινίκων λαοί, Π.χ. Αιγύπτωι, , Ασσυροβαβυλώνιοι, Πέρσες Κ.ά., δεν εφθασαν ποτέ, ουτε σήμερα, στό αλφάβη­το. ‘Η εξωλογικη επομένως «συμβατικότης», την όποία ή σύγχρονη επιστήμη της γλωσσολογίας απεδέχθη δτι ισχύει και για την γραφή, προκάλεσε και προ­καλεί απαράδεκτη σύγχυσι ίστορική.

(δ) ‘Η ίστορικη σύγχυσι εχει παγιδεύσει τους λαους στό σκοτάδι δσον αφ 0­ρ~ τα «προ τ’ έόντα» με εξέχον σημείο την γλώσσα. ‘ Εαν εκ τών Δελφών και δια της ελληνικης γλώσσας δεν ύψωθη εκ νέου ή «όμφή», ή φωνη του άνακτος, πρός δλους τους λαούς, οί κίνδυνοι μιας όριστικης καταστροφης θα μεγαλώνουν.

Είμαι πλέον ησυχος, διότι δσα ή Έλληνίδα γη, στην όποία εγεννήθηκα και εμεγάλωσα, μ’ εδίδαξε προγονικα προτερήματα και ελαττώματα, αλλα και ή αγά­πη μου πρός την αρχαία έλληνικη γραμματεία με βοήθησαν να φέρω εις πέρας τό δύσκολο εργο τών αποδείξεων. ‘Η αρχαία ελληνικη γλώσσα, ή πολιτιστικη μητέρα γλώσσα δλων τών γλωσσών, δια της αποκωδικοποιήσεως του αλφαβήτου της εισέρχεται εκ νέου στη σκηνη του κόσμου. ‘Η απροσμέτρητη σοφία της μπορεί και πρέπει να βοηθήση τους ανθρώπους να επανεύρουν την ροϊκη πορεία τους πρός ενα «πέρα» άγνωστο αλλα συνυφασμένο με τό ανθρώπινο κύτταρο. ‘Η πορεία της επιστήμης είναι και θα παραμείνη ύπόθεσι τών ολίγων ίκανών να συνθέτουν και επινοουν νέες εκάστοτε λύσεις επι τών ανθρωπίνων αναγκών. ‘Η πορεία της ανθρωπότητος πρέπει να γίνη τό εργο τών ελάχιστων σοφών τών ε­μπνεομένων από τόν πανάρχαιον ελληνικό λόγο. ‘Η διοίκησι τών λαών είναι ύ­πόθεσι αυτών’ και αυτών ή ευθύνη του σχηματισμου της νέας διοικητικης πυρα­μίδος. τα πολιτικα συστήματα, εαν δεν επανατοποθετηθουν, θα αυτοκαταστρα­φουν ρίπτοντας τόν κόσμο στους στροβιλισμους τών επαναστάσεων και αντεπα­ναστάσεων. Θεωρώ, δτι ανασχετικες δυνάμεις εχουν ήδη αρχίσει να λειτουρ­γουν. Είμαι αισιόδοξος; Τό μέλλον θα τό δείξη.

Η. Λ. Τσατσόμοιρος

1 comment for “ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

  1. Ιωακείμ
    3 Φεβρουαρίου 2014 at 13:36

    Αιγύπτωι, , Ασσυροβαβυλώνιοι, Πέρσες Κ.ά., δεν εφθασαν ποτέ, ουτε σήμερα, στό αλφάβη­το.
    Στο ελληνικό αλφάβητο φυσικά δέν έφτασαν, ωστόσο είχαν τα δικάτους αλφάβητα. Η Αιγυπτιακή γραφή περιελάμβανε ένα σέτ αλφαβητικών γραμμάτων (έναν φθόγγο κάθε γράμμα) το οποίο χρησιμοποιόταν σε όλες τις λέξεις παράλληλα με τα συλλαβικά κ ταξινομικά σύμβολα. Γράφοντας ξένες λέξεις οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν σκέτο αυτό το αλφάβητότους.
    Υπήρξε επίσης ένας τύπος της σφηνοειδούς που κάθε γράμμα παριστάνει έναν μόνο φθόγγο, δηλαδή είδος αλφαβήτου.
    Με σφηνοειδές αλφάβητο περίπου 30 γραμμάτων έγραφαν οι Αρχαίοι Πέρσες. Επίσης υπήρξαν διάφορα ακόμη αλφάβητα ανα τον κόσμο, όπως τα Brahmi Kharosti στην Ινδία. Συνολικά υπάρχουν σήμερα πάμπολλα αλφάβητα πέραν του ελληνικού κ του λατινικού, κ μάλιστα πολλά απο αυτά αποδίδουν αριθμητικές αξίες στα γράμματα, όπως το αραβικό, με το οποίο μάλιστα ήταν συνηθισμένο να φτιάχνουν στίχους που το άθροισμα των αριθμών των γραμμάτων να βγάζει την ισλαμική χρονολόγηση ενός κειμένου.
    Ο φίλοςμας προτείνει ένα είδος παγκόσμιας ολιγαργίας ή ελαχιστοαρχίας ώς σωτηρία του κόσμου – που ούτως ή άλλως κ τώρα μία μικρή ολιγαρχία κυβερνάει τη γή, αλλα αυτό δέν είναι η τελική πρόταση που βγαίνει απο ολόκληρη την αρχαία ελληνική σοφία.
    Οτι οι επαναστάσεις κ αντεπαναστάσεις θα καταπαύσουν κάτω απο την παγκόσμια κυριαρχία του αντιχρίστου, είναι αναμενόμενο κ πασίγνωστο, αυτό το ξέρουμε. Τώρα άν αυτό είναι το ζητούμενο κ άν σας ικανοποιεί, εω υμας χαίρειν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.